Graag een plusklas voor hooggevoelige kinderen

 

meisje-peinst-met-titel-sensikids

De afgelopen jaren is er een stroming op gang gekomen die zegt dat er hooggevoelige kinderen zijn en hoogsensitieve en/of hoogbegaafde kinderen. Het hoge (meetbare)  IQ lijkt het onderscheid tussen deze twee groepen. IQ is meetbaar. Hooggevoeligheid (lees hier: reageren vanuit gevoel en intuïtie) niet.

Hooggevoelige kinderen worden algemeen gezien als zwevers, en meestal als prikkelvermijdende kinderen, kleine zeurpietjes zijn het vaak in de ogen van de grote mensen. In huilen uitbarstend bij het minste en geringste. Gevoelig voor de dagelijkse stress. Ze kunnen zich slecht concentreren als het druk is om ze heen. Ja, ik schets het nu even heel zwart-wit natuurlijk. Ik vind deze groep kinderen juist heel intuïtief, betrokken en empathisch, natuurminnend en gewetensvol.

Sinds kort is wetenschappelijk bewezen dat hoogsensitiviteit in het brein kan worden aangetoond. Elaine Aron was er al een flink eind mee op weg, en in Leuven is het onderzoek kennelijk uitgebreider gedaan, want voor de resultaten van dit onderzoek is veel belangstelling.

Bij de verwerking van prikkels (input) worden talloze breindelen in een razendsnel tempo met elkaar gekoppeld, waarbij we het geheugen centraal moeten stellen. Er is nu dus ook meer belangstelling voor hoogsensitiviteit binnen het onderwijs. Het is immers evidence based. Dat is mooi meegenomen. Vanaf nu zal het onderwijs de hoogsensitieve kinderen hopelijk serieus nemen.

Hoogbegaafde kinderen worden over het algemeen gezien als kinderen die zich goed kunnen concentreren als ze zich maar niet hoeven vervelen in het huidige onderwijs. Ze zijn intelligent (hebben een hoog IQ), hun brein werkt bijna als een snelle computer, ze zijn beelddenkend en ook gevoelig en als ze dat laatste niet zijn, wetenschappelijk ingesteld. Ze hebben behoefte aan zingeving, dat wordt ook vaak in 1 adem genoemd wanneer ze onderwerp van de vele beschrijvingen op internet zijn. Van hoogbegaafde kinderen wordt wel gezegd dat ze bijna altijd hoogsensitief zijn.

In onze Westerse samenleving wordt ingezet op prestaties. Excellentie is volgens het huidige kabinet uitgangspunt in het onderwijs. Dat is een mooi streven. Dat heeft natuurlijk ook met de economie te maken, met nieuwe branches die moeten ontstaan om de wereld-economie draaiend te houden. Daarbij is de stelling: we moeten uit de hoogbegaafden halen wat er in zit. Dat levert ons allemaal iets op.

Maar waar blijven de plusklasjes voor hooggevoelige kinderen? De kinderen die vanuit gevoel en emotie reageren op de wereld om hen heen?

Voor de kinderen die hun reken,- en taalcentra pas later ‘aanzetten’, op een moment dat ze werkelijk betekenis kunnen geven aan de lessen hieromtrent? En de taal,- en rekenlessen pas later om die reden goed kunnen bevatten en makkelijk opnemen?

Ik droom van deze plusklasjes.

Plusklassen waar de hooggevoelige kinderen een keer per week de natuur intrekken, hutten leren bouwen, de tijd uit het oog mogen verliezen als ze spelen, hun vieze handen leren verwaarlozen, de scheuren in hun broek trots tonen, flora en fauna leren kennen, sporen van vos, egel en uil ontdekken en determineren, leren fotograferen, dieren mogen verzorgen, verhalen mogen leren schrijven, naar veel verhalen mogen luisteren, muziek mogen maken en er naar luisteren, mogen dansen en zingen, schilderijen maken, vreemde talen van jongs af aan leren door naar verhalen te luisteren? Waar ze zichzelf als wereldburger mogen beschouwen? Plusklasjes waar de kinderen de aarde eerst leren kennen en dan pas de wereld? Klasjes waarin aandacht is voor sensomotorische activiteiten? Voor zingeving? Voor verbinding? Zodat ze zielsgelukkig mogen zijn?

Waar kunnen de hooggevoelige kinderen terecht voor bezieling?

Mmmm…. zou zo’n plusklas niet geschikt zijn voor alle kinderen?

Het allerbelangrijkste doel in mijn ogen zou mogen zijn dat we de kinderen leren zo geïnteresseerd te zijn in de wereld waarin ze leven dat ze niet hoeven stilstaan bij wat ze steeds voelen of denken, met hun problemen. Waardoor ze hun talenten werkelijk kunnen gaan inzetten. Waardoor ze doelgericht leren handelen. Het zou een wereld van verschil zijn!

Daarvoor is een bewustzijn nodig waarin onze kinderen de basis niet hebben overgeslagen: en dat is de aarde en alles wat de aarde voortbrengt leren waarderen!

Veel moed en wijsheid!

Sylvia

 

(Deze blog verscheen eerder op het blog van Wijze Ouders. In 2014. Hij is enigszins aangepast)

1 thought on “Graag een plusklas voor hooggevoelige kinderen

Een reactie plaatsen