jarige_jet

Jarige jet

“Mamma, mamma, wil je nog een keer vertellen hoe de dag morgen gaat?” Mijn jongste kruipt tegen me aan. Morgen is haar grote dag. Morgen wordt ze 7 jaar. Al weken is ze bezig met haar verjaardag, maar vanavond is het ineens wel erg spannend allemaal.

Hoeveel nachtjes nog?

Vanaf de zomervakantie vraag mijn jongste al hoeveel nachtjes het nog slapen is voordat ze jarig is. Als we haar uitleggen dat het om maanden gaat, komt er regelmatig de vraag hoeveel maanden het nog duurt voordat ze jarig is. Geduldig noemen we de lijst met mensen uit de omgeving die allemaal voor haar nog jarig mogen zijn. Elke keer als we dit doen zie ik haar diep uitademen en weer verder gaan met wat de dag brengt.

De afgelopen 5 weken gonst het echter. “Zullen we broodje knakworstjes of pannenkoeken eten, mamma?” vraagt ze als we aan het wandelen zijn. “Hoeveel kindjes mag ik uitnodigen?” roept ze vanonder de douche. “Mag ik alleen meisje kiezen of ook jongens?” vraagt ze vanaf de achterbank. De vragenstroom is oneindig en komt op de meest vreemde momenten op gang. Ze moet echter even geduld hebben, want haar grote broer viert 3 weken eerder zijn verjaardag en daarmee is mijn hoofd goed genoeg gevuld.

Organisatie talent

Als dan het moment daar is, gaat ze er eens echt voor zitten. Ik ben nog bezig met andere werkzaamheden, maar leg deze berustend opzij. Ze heeft al lang genoeg geduld geoefend. Samen maken we een plannetje. Dit jaar mag ze een feestje buitenshuis geven en volgend jaar zullen we het weer lekker thuis vieren. Ze wil graag bowlen. We bekijken hoeveel kinderen er op een baan kunnen spelen en hoeveel kinderen er in twee auto’s passen. Daarna weten we dat we dit jaar  8 kindjes kunnen uitnodigen. Ze begint met de meisjes en vult daarna een bowlingbaan met jongens.

Ik teken en schrijf de uitnodigingen en zij kleurt ze samen met haar grote zus in. Aangezien we een week voor haar feestje zitten, rijden, fietsen en lopen we dit weekend langs haar vriendjes en vriendinnen om de uitnodigen in de brievenbus te doen. “Zullen ze allemaal komen, mamma? ” vraagt ze met een gespannen gezichtje.

Invoelen in de ander

Huppelend komt ze uit school. “Mamma, we eten toch geen broodje knakworst, want dat lust Sanne niet. Ze eet geen vlees, weet je nog.” Ik kijk haar glimlachend aan, “o ja” denk ik “Suzanne is vegetarisch.” Ik weet dat zij zelf het liefste broodje knakworst had gegeten, maar bewonder haar inlevingsvermogen. Gelukkig kan ik haar vertellen dat we tussen de middag al een beetje feest hebben. De arm van Josje is net uit het gips. Hier was mijn jongste erg blij mee, want nu kon Josje vast mee! De moeder van Josje vind het echter te riskant om haar te laten bowlen. Josje komt nu gewoon lekker tussen de middag bij ons eten.

De laatste voorbereidingen

De dag voordat ze jarig is, vraagt ze ineens; “Heb je ook al aan de juffen gedacht?” Ik knik. Ook dit jaar is het weer gelukt om een leuke traktatie te bedenken. Ik vertel haar dat de juffen een opkikker gaan krijgen en laat haar thuis zien dat het soep uit een zakje is. Ze kijkt me blij aan en vertelt me voor de 100ste keer dat ze wou dat het al haar verjaardag was. Samen knutselen we haar zelf bedachte traktaties voor de kinderen en die voor de juffen in elkaar. Ze wil hier heel graag zelf bij helpen en ze doet het fantastisch. Vandaag gaat het ineens allemaal over de details. Ze vertelt dat haar eigen juf er morgen niet is. “We kunnen dan de traktatie voor juf wel extra lang laten liggen, toch mamma?”, “Weet meester Willem wel dat ik jarig ben?” , “Mamma, doe je water bij het spulletje om de soep te maken?” Haar hoofd gonst en haar lichaam beweegt.

’s Avond voor het slapen gaan

Die avond komt ze regelmatig naar beneden. De vragenstroom staat aan en lijkt onstopbaar. “Mamma, mamma, wil je nog een keer vertellen hoe de dag morgen gaat?” Ze kruipt tegen me aan. Morgen is haar grote dag. Morgen wordt ze 7 jaar. Ik vertel haar over de dag van morgen en lees haar het verhaal van de zintuigenboom voor. Ik merk dat ze langzaam ontspant. Vanavond kruip ik lekker vroeg met haar onder de wol, ze is immers maar een keer per jaar jarig!

Tineke

Ga naar www.uitgeverijdeliefde.nl voor de Zintuigenboom, een leuk boek met luister-cd vol verhalen om kalm te worden.

Een reactie plaatsen